Ongeveer zo voelt het…alsof je op een richel staat, omringt door wolken die je het zicht ontnemen. Zo af en toe kom je in je leven op kruispunten te staan en moet je beslissingen nemen. Keuzes maken, dat is niet altijd, meestal niet, een gemakkelijke opgave en daar gaat tijd overheen.

Eerst moet je zelf uitzoeken wat het is, waarom dat is en hoe het in elkaar zit. Dan ga je bepalen wat de nieuwe richting wordt en dan pas sla je dat nieuwe pad in. Tenminste zo werkt het bij mij…

Ik liep er al een tijdje mee te worstelen, kreeg er onrust van en slapeloze nachten. En ik wist, dit werkt niet meer, maar wat dan wel en hoe? Er is veel veranderd de laatste paar jaar, de plannen, ideeën en idealen die ik heb zijn veranderd, de situatie is veranderd en ook mijn prioriteiten zijn veranderd.

Is dat erg? Nee, ik vind van niet, maar soms heeft dat gevolgen waar je even goed over na moet denken en dat heb ik gedaan. Eerlijk naar mezelf toe zijn, dat is misschien nog wel het moeilijkste als je merkt dat je idealen veranderen. Nu de knoop doorgehakt en de eerste stappen gezet… en dat wil ik ook laten weten en uitleggen.

Ik stop met fotografie… nee dat is niet correct, ik stop als zzp-er met fotografie. Fotografie opgeven zou ik niet kunnen, deze passie is te diep in mij gestopt en laat ik niet los. Maar de zzp functie laat ik los, het heeft voor mij geen functie (meer). Als privé persoon ga ik door met fotografie, ik heb projecten waar ik mee bezig ben en verder wil, ik heb plannen, vrij werk en er is genoeg voor mij te doen. Ook de portretten die ik voor mijn baas maak, ga ik gewoon mee door, maar ik doe geen zzp-werk meer.

Je kan mij nog steeds volgen met de blog, mijn website blijft lekker staan. Ook de social media blijft, alleen mijn FB pagina heb ik uit de publicatie gehaald. Je kan mij nog steeds vragen voor fotosessies en om losse foto’s te maken, alleen nu niet meer op de zzp basis. Maar gewoon als Wendy…(en als mijn hand genezen is **Zucht**)

De reden? Kort uitgelegd, ik heb meer tijd en ruimte nodig om dingen uit te vinden, om door te kunnen en daar past het zzp niet meer bij. Ik hoop door deze andere weg in te slaan, dat ik weer andere deuren kan openen en daar verder kan. Want ja het voelde inmiddels een beetje alsof ik vast zat… en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Het mooie weer komt eraan, wij hebben een heerlijke puberende pup en de camera gaat weer overal mee naar toe, voor zover mijn hand dit toelaat. In de toekomst wordt dit steeds beter natuurlijk en verder zal ik jullie blijven trakteren op foto’s… mooier, gezelliger en beter…. ik heb er zin in om deze nieuwe weg in te slaan…. en ik hoop dat jullie mij blijven volgen en steunen!!! Vragen??? Stuur mij gerust een berichtje.

Op naar nieuwe dingen in het leven…